Wat nu als goud in dezelfde hoeveelheden beschikbaar zou zijn als, laten we zeggen: woestijnzand. Gratis zal het niet worden, maar ik wed dat het voor iedereen mogelijk wordt om zijn tuinpad met puur goud te bestraten. Ondanks de ongetwijfeld sterk groeiende vraag naar het goedje. Maar ja: goud is nou eenmaal in tamelijk beperkte mate beschikbaar en vooral daarom kostbaar.

Voor (online) muziek gelden kennelijk andere regels. Vroeger had je eigenlijk geen andere mogelijkheid om de honger naar muziek te stillen met een wandeling naar de lokale platenwinkel. Want een op cassettebandje gekopieerde plaat van een vriend was het toch nét niet. De geluidskwaliteit was hoorbaar minder en werd er zeker niet beter op wanneer je het vaak afspeelde. Platen kopen dus. Tastbare zwarte muziekschijven, die geperst moesten worden, een hoesje erover, vervoerd naar de muziekwinkel en in een mooie bak geplaatst. Dat kost een paar stuivers. En het kwam meer dan eens voor dat juist de plaat die ik wilde kopen was uitverkocht. Dus muziek was schaars destijds. En daarom kostbaar.

Hoe anders is het nu. Wanneer je het allemaal netjes wilt doen, koop je je muziek bijvoorbeeld in een online store, zoals iTunes. Met een simpele klik is de koop rond en na luttele seconden valt de aankoop te beluisteren. Hetzelfde geldt voor degene die dezelfde track koopt na mij. En voor degene na hem, enz, enz. De schappen van iTunes gaan nooit leeg! Wanneer die track er eenmaal staat gaat het nooit meer weg. Muziek is letterlijk onbeperkt beschikbaar. En daarom verre van schaars.

En dan heb ik het nog niet eens over alle andere methoden waar je je muziek kunt halen, zoals torrentjes, usenet of andere al dan niet p2p mogelijkheden. Nee, ik heb het puur over de legale handel. De prijzen worden daar kunstmatig hoog gehouden en niemand die er wat aan doet. We pakken bouwondernemingen, brouwers en softwaregiganten keihard aan als ze zich schuldig maken aan soortgelijke praktijken. En terecht. Neelie is mijn held in Europa wat dat aangaat.  Maar ook hier gelden voor de muziekindustrie kennelijk andere regels. Hier pakken we alleen de eindgebruiker aan, met extra-gratis privacy schendende maatregelen als bonus voor een ieder. Strange…

Maar die arme artiest dan, hoor ik je zeggen. Die moet toch ook zijn brood verdienen? Natuurlijk! Bedenk je dan eens dat een artiest een zeer beperkte tijd van zijn werkweek in de studio doorbrengt. Noodzakelijke tijd om een cd-tje op te nemen. Terwijl dit cd-tje eigenlijk niets meer is dan een muzikale folder van een (deel van) zijn oeuvre. Want een echte muzikant wil optreden. En beroemd worden. Aandacht en dat soort dingen. Een cd-tje zou niets meer moeten zijn dan een middel. De folder die hem de weg naar optredens, eeuwige roem en lots of groupies leidt. De muziekindustrie heeft het middel tot doel verheven. Begrijpelijk, want waar moeten ze anders hun brood aan verdienen.

Tijden veranderen. Er zijn in de afgelopen eeuwen complete bedrijfstakken ontstaan en weer verdwenen. Jammer voor de muziekbobo’s. Vroeger waren ze noodzakelijk, want iemand moest die platen persen. Platenlabels, want zo worden ze nog steeds genoemd, zijn inmiddels ronduit overbodig geworden. En instanties als BUMA en SENA eveneens. Met een populair oeuvre op het Internet, zal de concertagenda van de artiest snel gevuld zijn. Regel contractueel dat de auteur en producer en alle andere betrokkenen rondom de artiest hun fair share uit de concertinkomsten krijgen en rond is de zaak. Geheel in de pas met deze tijden.

Wanneer wordt die industrietak eens wakker?

Wanneer censuur dichterbij komt, zet het je wel aan het nadenken. Hoewel het nog steeds mogelijk is dat dit issue niets met censuur van doen heeft, is het wel raar dat het juist in China moet gebeuren.

Overigens: de community zit niet stil. Flickr wordt al gebanned in Saudi Arabië, Verenigde Arabische Emiraten en Iran. En het web zou het web niet wezen als daar geen adequate tegenmaatregelen voor gevonden zijn. Mooi,hé….

Ik ben benieuwd hoe dit afloopt.

Er knaptje bij mij iets toen tafeldame Georgina tegen Wibi S zei: bedankt voor de steun aan het knuffelbeest! Want ik slaap ook met een knuffelbeest…. Een rake opmerking van de presentatoren bleef achterwege.

Jammer heren, maar jullie komen veel beter tot je recht als journalist en tv-predikant. Zoveelste poging de laatste tijd van mensen die denken een talkshow te kunnen maken.

Het was toch iets van die schoenmaker en zijn leest?

Voor het eerst eens samen met de kids het bevrijdingsfestival bezocht. Stom dat ik dat nooit eerder heb gedaan. Het zal ermee te maken hebben dat ik meestal moest werken op 5 mei, denk ik.
Op het grote concertpodium op het festivalplein verscheen een niet onaantrekkelijke line-up:

• The Polease (tributeband voor 3 x raden)
• Alderliefste en Ramses Shaffy (ja, hij leeft nog)
• Racoon
• Een paar onverstaanbare hiphoppers
• Partysquad en Brainpower (dat was wel feest)
• Trafassi (van de wasjes)
• VanVelzen (Wanneer wordt ie higher)
• Di-rect
• Wipneus en Pim

Mooie dag gehad in eigen stad. Volgend jaar weer. Picjes op Flickrrrr.

En dus oranje!

Maar wat een leuk ding is dat, zeg! De besturing is zo intuïtief dat zelfs mijn moeder in no time door had hoe ze in Wii sports moest bowlen. Voor mij is dit het ultieme bewijs dat de menschjes bij Nintendo een mega-goede job hebben verricht als het gaat om gebruikersvriendelijkheid van dit apparaat. Check de video van Opa en Oma in actie!

Klik hier om de embedded video te bekijken.

Kostte wel een remote, dat potje bowlen, want de tafel stond iets te dichtbij voor de achterzwaai. Gelukkig snel om kunnen ruilen voor een nieuwe.

Toch best een hoop… 

Het begon een beetje bewolkt, maar wanneer die grote koperen ploert door het wolkendek brak, bracht het schitterend licht op mijn witte knopjes in de achtertuin

Vandaag op nu.nl de volgende tekst:

De penitentiaire inrichting De Geerhorst gaat maandag op slot.

Zal tijd worden. Jammer dat daar een staking voor nodig is….

Mooi weer in town vandaag. Zelfs de muziek is zonnig.

Sounds Good, bespreekt veelal software alleen geschikt voor de Apple, maar desalniettemin een hoop informatie waar je als verstokte Windows gebruiker ook mee uit de voeten kunt;

Sine Language, door Bruce Williams. Australisch audio engineer, met veel bruikbare tips-n-truuks.

Lekker voor in de trein of andersinds onderweg…

Deze eenvoudige analyse laat niets aan de verbeelding over.

Briljant…

Goede zaak, want wellicht wordt het linkdelen bekender bij het grote jan-met-de-pet-publiek. Ook leuk: GeenRedactie laat je middels Google ads ‘meedelen’ in de inkomsten. Wanneer jouw link op de voorpagina komt (lees: de link moet de kuddo-drempel gepasseert zijn) dan wordt jouw google ad vertoont ipv die van GeenStijl zelf. Not bad, eej?

Ik ben benieuwd hoe dit initiatief zich verder ontwikkeld.

We wachten al een tijdje op onze zwaai zwaai console, maar nog steeds noppes. Too bad, want dit is een console die ik ook snap, volgens mijn uitermate deskundige zoon.
Gelukkig zijn we niet de enigen die wachten, want de Wii schijnt nogal lastig leverbaar te zijn. En Joran is afgelopen week 14 geworden en vooruitlopend op de komst van de Wii heeft hij Zelda al in zijn bezit. Verjaardagskadootje….

Leuk zo’n doosje met DVD. Sneu gezicht als hij in het bijgeleverde boekje zit te bladeren, zo zonder Wii..

Maar hij staat in bestelling bij onze Duc. Hopelijk zijn zijn leveranciers in staat snel beslag te leggen op een exemplaar.

Tot die tijd is het de Nii. Helaas..

Persoonlijk twijfel ik aan de loyaliteit van volksvertegenwoordigers die duidelijk uit een bepaalde windstreek afkomstig zijn. Ik bedoel: een blinde kan zien dat zo iemand een dubbele loyaliteit heeft.

Schandalig!

Het is een tsunami van de Limburgse medemensch. We worden overspoelt in Den Haag door zachte gees en onverstaanbaar gebrabbel wat het midden houdt tussen Vlaams en Duits. Hoe kan het bestaan dat deze mensen het belang van Nederland vertegenwoordigen, terwijl overduidelijk is dat 1 provincie onevenredig vertegenwoordigd is in de regering en parlement.

Het gaat mij niet om de Limburger, want ik zou hetzelfde gezegd hebben als het een Groninger betrof. Ik heb dan ook nooit begrepen dat Jeltje van Nieuwenhoven ooit kamervoorzitster is geweest.

Onbegrijpelijk dat dit zomaar kan in dit land. Dit kabinet is een ramp voor de samenleving. Verhagen, Verhoeven, Eurlings, ga eens kiezen! Wég met dat accent en gedraag je als normaal Nederlander. Het getuigt van weinig loyaliteit voor Nederland wanneer u vast blijft houden aan uw dialect. Straks gaat u nog zeggen: wanneer het mij hier niet meer bevalt, heb ik in ieder geval mijn eigen taal nog.

Schande!

Geert, doe er wat aan!

De sfeer is trouwens prima. Iedereen legt zich bij zijn lot neer.

Maar ja: je kan moeilijk anders….

Het vergt wat oefening, maar wanneer je een beetje door hebt wat je doet is het rete-leuk. Photoshoppen!

Ben best tevreden over dit resultaat, zeker wanneer je het naast het-nogal-wat-uit-perspectief-getrokken origineel legt.

Shit: weer een nieuwe en tijdrovende hobby.
Komt er nou nooit een einde aan?

En ja: ik ben nu wel van plan regelmatig te verschijnen. Ook leuk!

Nope: ik vind die NS zo slecht nog niet!=

Op het lesrooster stond Kanjertraining. Weer eens iets anders dan wis,- schei,- en natuurkunde. Tesamen met een paar andere ouders van Joran’s klasgenoten verzamelden wij ons in de aula, waar het een enorme mierenhoop was van rugzakdragende pubertjes. Leerlingen die briefjes inleverden bij de dienstenkamer. Een soort ik-ben-te-laat-geweest-afmeld-centrum. De goeie ouwe concierge die iedereen bij naam en toenaam kende is al lang niet meer toereikend voor dit doel. Voor de hedendaagse leerfabrieken wordt een complete administratieve afdeling uit de grond gestampt om de absenties bij te houden. Poe!

De zoemer ging. Hey.. dat herken ik nog. Sommige dingen veranderen nooit. Op naar lokaal Oker 07. Da’s dus eerst zoeken naar de vleugel met de kleur Oker (in gewoon nederlands bleek dat geel te zijn) en daarna lokaal 7 op de begane grond. Gelukkig heb ik Joran bij me die me de weg wijst.

Oker 07 blijkt een handvaardigheidslokaal te zijn. Plaats genoeg voor de grote groep van leerlingen en hun ouders. De meeste leerlingen hadden 1 of meerdere ouders meegenomen en dat gaf me een goed gevoel. Gelukkig dat veel ouders de moeite hadden genomen om bij deze les aanwezig te zijn. Je hoort wel eens anders. Er werd een grote kring gemaakt van krukjes en klapstoelen en de leerkrachten Agnes en Olof stelden zich voor. 

Vlak daarna mocht 1 van de ouders zich voorstellen en omdat niemand stond te springen besloot ik mij maar als vrijwilliger op te geven. Joran moest mij begeleiden: kijken of ik goed stond, stevig op beide voeten. Om dit te controleren duwde hij wat lacherig tegen mijn schouder. Agnes sprong meteen in: Nee Joran, je hebt nu de rode pet op en je moet de witte op hebben. Geheimtaal? Waar hebben ze het over? Joran herpakte zich meteen en weidde zich serieus aan zijn controletaak. Mooi, ik kon van wal steken. Na mijn korte voordracht voor de groep, kreeg ik applaus en kreeg ik kritiek uit de groep. Ik sprak duidelijk en had alle kanten van de groep rondgekeken. Dat was heel goed!

Nog een paar ouders die zich voorstelden en een paar kritieken uit de groep. Daarna het petten mysterie. Je hebt de gele (het verlegen, teruggetrokken zielige typje), rode (het kijk-eens-wat ben-ik-leuk meelopertje), zwarte (de sfeerverpestende, dominante pestkop) en de witte (het ideaal mensch) pet. Bij iedere pet mocht een leerling als voorbeeld de klas te laat binnen komen en een pet naspelen. Zwart schold de meester uit, rood maakte er een geintje van, enz enz.
Wat ik opvallend vond was dat ene Antiliaanse meisje dat het verschil tussen de zwarte en witte pet uitlegde. Hoe lang duurt het voordat deze methode bij de commissie gelijke gehandeling wordt voorgelegd, vroeg ik mij af? Het zal aan mij gelegen hebben, want dat meisje leek die verbinding niet te leggen, gelukkig.

Daarna de vertrouwens oefening. De leerling liet zich achterover vallen terwijl de ouder hem op moest vangen. Een klasieker. Opvallend was dat ouders meteen hun kroost omarmden, maar in de klasikale sfeer was dat niet de bedoeling, want intimiteiten van de categorie ongewenst. Leek me meer een grondhouding van een ouder, maar ik begrijp de bedoeling.

Vervolgens lieten een aantal ouders zich door een aantal leerlingen optillen en weer neerzetten: ook een kwestie van vertrouwen.

Tot slot ging je een vraag en antwoord gesprekje met je kind aan: welk dier voel je je vandaag en waarom. Joran was een vlinder vandaag. Morgen niet, want dan moet hij een hoop regelen, maar vandaag is hij vlinder.

Ik vond het een erg leuke ervaring om een les met je kind mee te mogen maken en ik had sterk de indruk dat Joran het ook leuk vond. Ik heb respect voor de leerkrachten hoe ze de aandacht erbij hielden en er een leuke, leerzame les van maakten. Simpel idee, die petten. Maar ze geven handvatten om vooraf na te denken wat voor soort gedrag gewenst is op bepaalde momenten. Toch niet slecht om even bij stil te staan. Ook als ouder.

 Ik niet. Maar de belastingdienst wel! Want vandaag, 6 oktober 2006 ontvang ik doodleuk een brief die gedagtekend is op… 10 oktober 2006.

Zou de belastingdienst het ook goed vinden als ik mijn bonnetjes 5 á 6 dagen anti-dateer?
Neuh… denkutnie

Hoera!
Biertje? Anyone?

Ik begrijp eigenlijk niet waarom aan deze online betalingsmethode zo weinig ruchtbaarheid wordt gegeven.

Dat gesodemieter met rembours, vooruit betalen en dagenlang wachten op je bestelling. Lastig als je geen creditcard wil.

Enig minpuntje: ik zou ook graag internationaal met ideal willen betalen. Toekomstmuziek??

Ik ben al twee hele dagen aan de slag geweest in mijn nieuwe baan en de trein bevalt wel eigenlijk. Zeker met mijn nieuwe speeltje!

De verkiezingen komen er aan en we moeten nu allemaal aan de gratis kinderopvang. Belachelijk! Veel te laat die plannen!

Het CBS draagt een effectieve oplossing aan voor het AOW/vergrijzingsprobleem aan.

En… het is nu echt waar: Travolta is gewoon homo. En zo hoort dat als populair filmster.

Vanwege de trein straks zocht ik een apparaat en bijbehorend betaalbaar abonnement waarmee ik een beetje fatsoenlijk het web op kan tijdens het woonwerk verkeer. En na wat wikken en wegen is de keus gevallen op de MDA Vario van T-mobile. Twijfel was er wel. Mijn huidige mebiel-van-de-zaak is de voorganger van dit ding, de MDA compact. En die vertoont wat tekortkomingen. Ik heb bij mijn abonnement internet erbij genomen. Voor nog geen 10 euri per maand mag ik constant online zijn van T-mobile. Mooi!

Gisteren werd het pakketje bezorgd en nieuwsgierig naar de mogelijkheden pakte ik de levering snel uit. Mooi dat alles lekker compleet uitgeleverd wordt: tasje, headsetje, lader, reserve-stylus en 512 MB mini-SD kaartje voor gratis erbij. Netjes!

Simkaartje en batterij erin en opstarten maar. Benieuwd naar de snelheid en bruikbaarheid van het Internet via de GPRS verbinding, startte ik Internet Explorer op. De welkomstpagina die T-mobile erin gebrand heeft, biedt meteen nuttige links, waaronder het laatste nieuws van nu.nl en gmail. Hé… gmail… handig! Even mijn mail checken. Ik schuif het querty-toetsenbord uit en de oriëntatie van het beeldscherm past zich onmiddellijk aan aan de nieuwe situatie. Via de pijltjestoetsen op het toetsenbord navigeer ik door mijn mail. Heel intuïtief. Verrek: die rottige stylus heb ik niet eens nodig! Dat ding zit wel op een idiote plek: onderaan, terwijl je zo’n ding bovenin het apparaat zou verwachten. Typen gaat vrij snel, althans bij mij. Een full format toestsenbord beroer ik normaal gesproken ook met mijn beproefde twee-vinger-systeem, dus met twee duimen op dat mini-keyboard gaat vrijwel net zo snel. Blind met tien vingers is niet te doen, maar zoals gezegd is dat niet mijn probleem. Fijn!

Cool! Overal en nergens mijn mail kunnen checken.

GPRS is leuk, maar WIFI is beter. Met de Comm Manager WIFI aangezet. Huh? Geen verbinding! Security gechecked, gekeken of ik de MAC address filters had uitgeschakeld, ten einde raad alle security uitgeschakeld op mijn accesspoint, maar…. no go! Vloeken, schelden tieren. Op zulke momenten ben ik niet de ideale schoonzoon, c.q vader.

Maar als de nood het hoogst is, is het Internet nabij. Af fabriek blijkt de MDA vario alleen op de oude WIFI standaard te werken (802.11b), terwijl mijn accesspoint strak op 802.11g staat. Hmm… Google is my friend… Verrek: een Duitse vriend heeft ontdekt hoe je het ding toch op de laatste standaarden kan laten draaien. Cabje geïnstalleerd en hoppa! Verbinding!

Ik wilde ook Skype op mijn Vario. Maar de processorsnelheid was way too low. Gelukkig is er ook een tooltje om de processor te overclocken. Installatie verliep vlekkeloos. Heel handig dat deze tool de processorsnelheid weer terug naar standaard zet als de MDA Vario in standby springt. Spaart een hoop energie. Wanneer je hem weer gebruikt, wordt het ding weer opgevoerd naar de ingestelde snelheid. Ik gebruik 260 MHz, want volgens de ervaringsdeskundigen schijnt dit de maximaal haalbare snelheid te zijn zonder dat de boel vastloopt. Daar vertrouw ik maar even op voor het moment. Skype voor de mobiel downloaden en installeren. Ook weer vlekkeloos. Even via een GPRS verbinding een voice verbinding proberen te maken. Mijn broer was online, dus maar even geprobeerd. Ik kon hem uitstekend verstaan, maar ik bleek totaal onverstaanbaar te zijn voor hem. Nou komt dat vaker voor, maar dit keer ben ik er toch zeker van dat het een technisch probleem betrof. De chatfunctie werkt prima via GPRS. Vandaag in de file nog even een korte chat gehad. Idiote ervaring was dat. Later via WIFI wederom een skype gesprek getest en dat verliep probleemloos. Het zit hem dus in de uploadsnelheid van de verbinding en GPRS is niet voldoende, naar nu blijkt. Maar toch is het handig: vandaag onder de afwas zei mijn telefoon ineens “ploink”. Skype calling! Even de chatsessie afhandelen, zonder dat er ook maar 1 computer aanstond in huis. Skype wordt zo steeds meer een “echte” telefoon in huis!

Straks, wanneer ik in de trein zit, wil ik mijn feeds kunnen uitlezen. Dus op zoek naar een mooie rss-reader, liefst met podcast ondersteuning. Vooronderzoek had mij al tot Pocket Podcast geleid, maar na installatie mistte ik toch support voor postings zonder enclusure. Verder zoeken leidde mij tot pRSS reader. Qua mogelijkheden zag dat er prima uit en dus besloot ik deze te installeren. Wat mij bevalt aan deze tool is de flexibiliteit. Per feed kan je aangeven of je de enclosures automatisch wilt downloaden. Je kunt een enclosure ook apart downloaden wanneer je niet hebt aangegeven dit automatisch te willen doen. Verder maakt deze reader automatsich op gezette tijden verbinding met Internet om de feeds te verversen. Dus overal, wanneer het mij uitkomt, kan ik mijn nieuws consumeren. Het uitlezen gaat prima op het kleine scherm. Kleiner moet het niet worden. Dit is nét te doen.

Ik geloof dat ik nog veel plezier aan dit apparaat ga beleven. Maar mocht ik na langere tijd gebruik er tóch anders over denken, dan zal ik niet aarzelen hierover nog een berichtje aan te wijden.